Leven is: je masker leren kennen

(en af en toe even afzetten!)

‘Delf mijn gezicht op, maak mij mooi,
wie wordt ontmaskerd wordt gevonden
en zal zichzelf opnieuw verstaan,
en leven bloot en onomwonden,
aan niets of niemand meer ten prooi –
en zo verbonden.’
Bron: De Maskermaker, Wibe Veenbaas en anderen
Bovenstaand gedicht is onderdeel van het sprookje De Maskermaker, uit het gelijknamige boek van Wibe Veenbaas en anderen. Dit boek vind ik zo fantastisch, ik zou het het liefst helemaal citeren! Overigens is dit artikel niet bedoeld als boekrecensie hoor (het richt zich met name op begeleiders), ik wil vooral mijn enthousiasme delen omdat het mijns inziens zo prachtig omschrijft hoe het herkennen van je overlevingsstrategie je op weg helpt naar het werkelijk gaan leven en hoe jouw overlevingsstrategie ook juist een parel herbergt (lees verderop in dit artikel). Door dit (h)erkennen komt het tegemoet aan ieders diepste wens om werkelijk te worden gezien, gehoord, begrepen en aangeraakt. In mijn begeleiding is die diepe wens mijn leidraad.
Jouw masker, een noodzakelijke overlevingsstrategie
Het masker is een ander woord voor de overlevingsstrategie (of karakterstructuur), die ieder van ons heeft opgebouwd om de kwetsing van onze ziel te beschermen. Want iedereen, zonder uitzondering, wordt in zijn jonge leven gekwetst, worden basisbehoeften niet altijd gezien. Meestal onbedoeld, want het is onontkoombaar dat de mensen om ons heen niet altijd voor de volle 100% hebben geweten wat onze behoeften waren en/of daaraan tegemoet konden komen. Als reactie op deze in de knel geraakte, psychische basisbehoefte, bouwen we een strategie op, een karakterstructuur dus. Deze werkt door in het lichaam, de energie, je manier van in het leven staan en hoe je contact maakt. Die karakterstructuur beperkt je bewegingsruimte, maar is tegelijkertijd ook bij uitstek de wegwijzer naar het ongeschonden deel van jouw ziel. Niet voor niets wordt in de inleiding van dit boek ook de betekenis van het labyrint genoemd om de weg naar je eigen essentie mee te omschrijven.
Ontroering
Omdat ik in mijn begeleiding met de mensen het pad naar binnen afleg, ben ik me voortdurend bewust van de maskers. Zij wijzen mij de weg naar het hart. Ik heb er groot respect voor, ik weet dat er een gekwetste ziel achter schuil zit, die graag weer gezien, gehoord, ontmaskerd wil worden. Dát is immers ‘leven, bloot en onomwonden…..en zo verbonden.’ Ik weet nog zo ontzettend goed hoe blij ik werd van binnen toen ik bij het lezen van het boek mijn eigen karakterstructuur zo duidelijk omschreven zag. Ik voel weer de sprongetjes van mijn hart (mijn ziel?), bij elke herkenning, in bijna elke zin. Dat was thuiskomen, een erkenning van mijn diepste zelf en tegelijkertijd ook van mijn ‘buitenkant’, het gedrag en de karaktertrekken die ik heb opgebouwd om te kunnen omgaan met wat er op me afkwam. Geen afkeuring of oordelen meer over mezelf, maar acceptatie en ontroering. En een diepe buiging. Het hele boek ademt respect en liefde voor ieders manier van (over)leven en dat raakt me iedere keer weer opnieuw.
Jouw masker, en jouw verborgen parel
Wat ik ook zo prachtig vind: je masker herbergt ook jouw parel, datgene waar jij expert in bent (geworden). Ieder mens kiest onbewust de overlevingsstrategie vanuit zijn eigen specifieke kwaliteiten. Als je je masker leert kennen en gaat transformeren, dan verbind je je ook weer met je oorspronkelijke vermogen. En het jarenlange ‘gebruik’ van je overlevingsstrategie heeft die kwaliteiten nog verder ontwikkeld!
Er wordt, in het algemeen, uitgegaan van 5 á 6 maskers. Ze hebben allemaal hun eigen kernkwaliteiten en vormen zo gezamenlijk een prachtig kleurenpalet. Geen enkel masker is dan ook beter dan de andere (ook fijn om te weten, nietwaar?!). Om voluit mens te zijn, hebben we ze allemaal nodig. Meestal heb je zelf zo’n twee dominante maskers, en zijn de andere alleen op momenten ‘in charge’.
Elk mens verrijkt jouw leven!
Mensen met andere maskers (karakters dus) vergroten ons perspectief. In eerste instantie kan een ander karakter weerstand oproepen (iemand zit in je ‘allergie’) of schrik aanjagen. Maar deze reactie zegt vooral wat over jouw binnenwereld, en veel minder over de ander. Als het je lukt deze reactie als spiegel van jezelf te zien, leer je je zelf weer beter kennen. Daarnaast kun je via de ander dus ook ontdekken dat er meer manieren zijn om in het leven te staan. Om voluit te kunnen (gaan) leven, hebben we de ontmoeting met de ander nodig. Zo gezien verrijkt elk mens jouw leven, en dat vind ik een prachtig uitgangspunt!
Soms is het moeilijk in deze spiegel te kijken of snap je niet wat je er in ziet. Op die momenten kijk ik graag met je mee, laat ik je ervaren wat het je te brengen heeft en gaan we desgewenst samen op zoek naar jouw parel. Neem dan contact op voor een vrijblijvend intakegesprek.
This entry was posted in Geen categorie and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


*