Over ezels en het nut van gewoontes

Dit keer (het is vakantietijd!) geen artikel van mij, maar een prachtig verhaal dat exact aangeeft wat mij inspireert om mensen uit hun impasse te helpen, hun beperkende overtuigingen te doorbreken en weer baas te worden over hun eigen leven.
Het verhaal is afkomstig van www.zinnigeverhalen.nl. Inspirerend? Kijk dan eens op hun site, die kan ik van harte aanbevelen!

De tiende ezel

Er was eens, lang geleden, een Indische boer die tien ezels had waarmee hij op het land werkte.
Op een avond na een lange dag zwoegen en zweten – want Indische boeren werken van vóór zonsopgang tot ná zonsondergang met slechts enkele uren onderbreking voor de grote middaghitte – nam hij de ezels mee terug naar huis en maakte ze vast aan palen die voor dat doel in de grond waren geslagen. Nadat hij er negen had vastgebonden, merkte hij tot zijn schrik dat hij het tiende touw verloren was, zodat hij niets had om de laatste ezel mee vast te leggen.
Wat nu? Goede raad was duur!
Plotseling zag de boer dat er even verderop onder een boom een sadhu zat te mediteren – een zwervende monnik. Eerbiedig ging hij op hem af en wachtte totdat de sadhu zijn meditatie beëindigd had. Toen vroeg hij hem om toestemming voor het stellen van een vraag en nadat de sadhu belangstellend vroeg wat die vraag was, legde de boer het probleem van de negen touwen en de tien ezels aan hem voor. Deze dacht een ogenblik na, en zei toen: ‘Het enige wat je hoeft te doen, is de bewegingen te maken die je anders ook met je touw zou hebben gemaakt. Doe net alsof je de ezel vastlegt – dat is alles’.
De boer ging terug naar de tiende ezel, deed alsof hij een touw om zijn nek bond en het vastmaakte aan de tiende paal. Daarna ging hij zijn huisje binnen, half vertrouwend op het vreemde advies van de sadhu en half bezorgd dat zijn ezel misschien in het holst van de nacht weg zou lopen.
Maar… toen hij de volgende ochtend in alle vroegte weer buiten kwam, stonden alle ezels nog keurig bij hun paal, ook de tiende. Blij dat alles zo goed was afgelopen, maakte de boer de negen ezels los en wilde de kudde meenemen naar het veld om te gaan werken. Maar tot zijn stomme verbazing weigerde ezel nummer tien om ook maar een poot te verzetten. De boer trok en schreeuwde en gaf de ezel een klap op zijn achterste, maar het dier bleef stokstijf staan.
Toen dwaalden de ogen van de boer in de richting van de boom, want hij begon bang te worden dat de sadhu zijn ezel misschien had betoverd. Hij zat nog steeds onder dezelfde boom, dus liep de boer naar hem toe en vertelde wat er aan de hand was.
Hierop zei de sadhu: ‘Heb je de tiende ezel wel losgemaakt van zijn paal?’
‘Nee, natuurlijk niet’ zei de boer. ‘Het beest zit toch helemaal niet vast?’ ‘Aha,’ zei de sadhu, ‘zie je, jij weet dat de ezel niet vast zit en ook helemaal niet vast heeft gezeten. Maar de ezel zelf weet dat niet, hij denkt nog steeds dat hij aan de paal vastgebonden is!’ Hierop liep de boer terug naar zijn ezel, deed net of hij een touw losmaakte van de paal en het touw weer van de nek van het dier haalde. Nauwelijks was dat karweitje geklaard of de ezel wandelde braaf mee naar het veld.
This entry was posted in Geen categorie and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Over ezels en het nut van gewoontes

  1. kees says:

    Interessant verhaal, alleen waar zijn de schapen gebleven waar de man in het begin mee werkte?

    • Carla says:

      Kees, wat een goeie vraag! Je bent de eerste die dit ziet, dankjewel dat je me er op wijst èn dat je zo aandachtig leest. Wat schaapachtig van mij ;-) Ik verander het gelijk even in de tekst!
      (voor de volgende lezers: ik heb ergens ezels vervangen door schapen, en dat heb ik nu weer teruggedraaid…. In metaforen kan dat gewoon ;-))

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


*