Je verlangen als motor en kompas

‘Breek de stilte, breek de stilte, sloop die muren om ze heen.’ Een prachtig liedje van Stef Bos (hier te lezen en te horen) dat weergeeft wat er gebeurt als mensen muren om hun hart moeten bouwen. En wat er nodig is om die muren weer te slopen. Het lied raakt me en voedt mijn verlangen om Hartepad nog grootser te maken (inderdaad, ik ben niet te stoppen ;-).
Breek de stilte is ook de titel van de verdiepingscursus die ik onlangs volgde. Hoewel de aangeboden techniek (traumaverwerking dmv opstellingen) mij absoluut weer meer mogelijkheden geeft mensen te verbinden met hun hart, werd ik eigenlijk nog het meest geraakt door het feit dat het Verlangen centraal stond als helpende en helende kracht. Het verlangen als uitgangspunt, als focus, als motor in het proces van groei naar autonomie. Prachtig en heel krachtig….
Het hart is bij iedereen in meer of mindere mate stil geworden, omdat gebeurtenissen of omstandigheden te overweldigend waren of omdat er gewoonweg geen ruimte was voor jouw impulsen en behoeften. En dan gaat het niet alleen over trauma’s in de bekende zin des woords; het geldt voor alle eenmalige of terugkerende ervaringen waar we ons onbewust voor moesten beschermen. Boze reacties als je om iets vroeg, verraad waar je dacht te kunnen vertrouwen, uitgelachen worden om wat je vertelde of voelde.
Zo ontstaan muren om je hart. Muren die jou ook gevangen kunnen houden in het dagelijkse leven, want je eigen autonome impulsen worden hierdoor belemmerd. Ze zorgen voor die automatische piloot, die vicieuze cirkel, die voortdurende twijfel of standaard reactie.
Maar die muren zijn te slopen ;-) De stuwende kracht die jou doet leven is er nog altijd! En die duwt tegen die muren, ook als je er helemaal niet mee bezig bent. En die stuwende levenskracht, voortkomend uit je ziel, laat zich ervaren als verlangen. In essentie een verlangen naar het volle leven, ongehinderd.
In de concrete praktijk van alledag zijn het de grotere en kleinere verlangens naar verandering, op welk vlak dan ook. Ander werk, andere (vormen) van contact, andere invulling van je leven, ander gedrag of gewoon de behoefte om eens op een andere partij te stemmen (haha).
Het verlangen is dus de ideale partner om mee samen te werken: het is je brandstof èn je gids! Als het een gezond verlangen is, draagt het bij aan de verwezenlijking van wie jij werkelijk bent. Dan voel je je vervuld, blij, verbonden en vitaal. Je voelt dan gewoon dat ‘het klopt’.
Maak de weg vrij voor je verlangen, onderzoek met mildheid wat jou daarbij in de weg staat en laat dat los of transformeer dat. Stap voor stap, steen voor steen. Zo kan je hartepad zich gaandeweg ontvouwen.
Mijn verlangen is om dit proces ook bij jou te faciliteren, te voeden, te ondersteunen. Door middel van schrijven, individuele begeleiding, groepsprogramma’s of anderszins. Alles wat ik heb ervaren en nog ervaar op dit pad, wil ik graag beschikbaar maken voor jou. Stap voor stap.
Wat is jouw (ervaring met) verlangen? Deel het hier op mijn blog en zet daarmee de eerste stap. En vergeet vooral niet daar van te genieten!
This entry was posted in Geen categorie and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Je verlangen als motor en kompas

  1. Linda Zoet says:

    Hoi Carla,

    Ik las je artikel over ‘je verlangen als motor en kompas’. Grappig dat ik het lees. Al heel lang denk ik erover om ooit een winkeltje te openen met mijn zelfgemaakte kruidenmiddelen en kruiden thee en bijzondere spullen. Heel af en toe heb ik dit bij familie en vrienden laten vallen en zij vonden mijn huidige baan als verpleegkundige toch veel beter. Wellicht ook veiliger. Maar vreemd genoeg 10 jaar later is de wens er nog steeds. Gelukkig mijn vriend in mijn steun en proberen ga ik het zeker. Dank voor je artikel die de vonk weer een vuurtje laat zijn.
    Vriendelijke groetjes Linda

    • Carla says:

      Dat maakt me vrolijk Linda! Fijn om te lezen dat ik je vuurtje heb kunnen aanwakkeren ;-) Angst is niet de beste raadgever, ook al is in deze tijd (financiële) veiligheid zeker ook belangrijk. Hou je vuurtje brandende, oftewel je verlangen levend, want ik weet uit ervaring dat dan stap voor stap je hartepad zich kan gaan ontvouwen. Neem je wens (en dus jezelf) serieus, zeker als die na 10 jaar nog steeds voelbaar is! Je kunt kleine stapjes nemen, gaandeweg ontstaat vanzelf het pad. Te grote stappen activeert de angst, bij jou en bij je omgeving. Ik heb daarover ook andere artikelen geschreven, misschien kunnen die je nog verder inspireren!

      Ik wens je heel veel vertrouwen en een moedig hart,

      met warme groet, Carla

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


*