Nooit meer boos?

Ik ben nooit boos. Dat zit echt niet in me. Ik ben een heel aardig mens! En trouwens, zo ben ik niet opgevoed! Een echte Trappenburger wordt niet boos, die is altijd begripvol en ziet in alles de zonnige en goede kant.
Dus waar ben ik heel goed in geworden? Ik begrijp iedereen, echt ie-der-een! Ik kan goed luisteren, kan me altijd voorstellen wat een ander bedoelt. Dus ben ik het eigenlijk met iedereen eens. Heel erg fijn (voor die anderen dan ;-))
Maar ondertussen…
– moest ik me in alle bochten wringen om een ander niet boos te maken
– wisten mensen niet meer wat ze aan mij hadden doordat ik alles begreep
– was ik hard aan het werk om ruzies tussen anderen te beslechten
– was ik vaak – van binnen – verdrietig (‘ik ben niet boos, ik ben verdrietig’)
– deed ik, last but not least, mezelf heel erg tekort. Maar dat snapte ik pas veel later…
Tot zover mijn geschiedenis. Tegenwoordig word ik steeds vaker boos. Gelukkig maar, zeg ik nu. Wat een kracht, wat een vitaliteit! En die heb ik er al die tijd onder gehouden. Maar waarom eigenlijk?
Ik heb het niet geleerd. Ben er niet mee opgevoed. Sterker nog, ik kreeg ongemerkt de boodschap mee dat boos zijn andere mensen weg zou jagen. En dat wilde ik natuurlijk niet! Dus bleef ik begripvol, want ik kon het niet verdragen dat mensen mij de rug toe zouden keren.
Andere mensen hebben het afgeleerd. Bijvoorbeeld door nare ervaringen met boosheid. Misschien heb je een heftig voorbeeld in je directe omgeving meegekregen: een agressieve vader of moeder, familielid of iemand anders in je omgeving. Zo wil jij dus nooit worden! Of je bent ooit geschrokken van jezelf. Wellicht ben je helemaal de controle over je woede verloren (rode waas) en ben je bang dat dat weer gebeurt. Je vertrouwt jezelf niet meer.
Maar ondertussen was ik wel degelijk boos! Het kwam er alleen op een heel andere manier uit. Bij mij in de vorm van messcherpe woorden en grapjes die helemaal niet leuk waren (zie vorige artikel).
Onderdrukken kan op vele vormen, maar het komt er hoe dan ook uit. Nou, dan kan ik het maar beter in de ogen kijken! Er verantwoordelijkheid voor nemen. Want mijn boosheid heeft een reden. Een hele belangrijke…
Door te durven voelen dat je boos wordt, weet je ook dat je even bij jezelf te rade moet gaan. Wat gebeurt er? Waar word ik in geraakt? Heel kort samengevat kent boosheid twee oorzaken. Je krijgt niet wat je hebben wilt of kunt niet doen wat je wilt. Of er wordt iets van je afgenomen wat voor jou heel belangrijk is.
Dit gaat over verlangens die niet vervuld worden. In dit geval niet door anderen. Maar hoe afhankelijk word je als je je welzijn van anderen laat afhangen? En in hoeverre zijn deze mensen (of organisaties) op de hoogte van jouw verlangens? Laat staan verantwoordelijk?
Een heel simpel voorbeeldje: jij hebt haast, die auto voor je schiet maar niet op. Je wordt boos, gaat toeteren, met je lichten seinen of bumperkleven, of je vreet je van binnen op (en dan heb ik het nog maar niet over die middelvinger). Maar in hoeverre is die automobilist ‘schuldig’ aan het feit dat jij te laat van huis bent gegaan (of zo iets)? Besef dat je graag op tijd had willen zijn (geen slechte indruk maken?) en neem een volgende keer meer tijd voor de reis. Of onderzoek waarom je bang bent om een slechte indruk te maken ;-)
Kortom: word je bewust van je onderliggende verlangens. En kijk of je die zelf, eventueel op een andere manier, kunt vervullen. Of loslaten (in het geval van haast). Of vraag het rustig aan de ander en durf daarbij het risico te lopen dat je een Nee krijgt. Jij wil immers ook niet altijd Ja zeggen tegen de ander? Dit geeft je vrijheid en autonomie, in plaats van afhankelijkheid en machteloosheid.
Dus boos worden? Ja graag! Je voelt weer wat belangrijk voor je is, waar je behoefte aan hebt. Laat die energie lekker door je lijf heen razen want het geeft je ontzettend veel vitaliteit. En gebruik die vervolgens voor jezelf.
Boos blijven? Op een ander? Zonde van je tijd en energie. Loslaten die ‘schuldige’, dan kun je weer door met je eigen leven!
Hoe ga jij om met boosheid? Ik hoor het graag!
This entry was posted in Geen categorie and tagged , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

4 Responses to Nooit meer boos?

  1. Kim says:

    Hallo Carla,

    Momenteel zit ik in therapie en kom er steeds meer achter dat ik opgekropte boosheid heb. Nu heb ik een sessie gehad waarbij ik zo vreselijk de behoefte had om met een knuppel tegen een bokszak te slaan. En dat luchtte zooo op! En smaakt naar meer ;-) En ik vroeg mij af of dat juist goed is, in combinatie met cognitieve therapie.

    • Carla says:

      Hallo Kim,

      Wat fijn dat je jezelf toestaat boos te zijn :-) Ik kan me voorstellen dat het oplucht. Het is immers opgekropte energie die er uit wil! Zoals ik al in het artikel hierboven beschrijf, is boosheid een vitale energie die aangeeft dat er (ooit) iets belangrijks is geraakt. Uiting geven eraan is heel goed, dat kan je helpen te gaan voelen wat er onder zit: pijn en frustratie over onvervulde verlangens. Uiteindelijk gaat het erom dat je de pijn in jezelf kunt gaan helen, alsnog kunt gaan zorgen voor je onvervulde behoeftes van ooit. Dit gaat over liefde en compassie voor het gekwetste deel in jou. Dat maakt je ook krachtiger en autonomer. Alleen uiting geven aan je boosheid helpt uiteindelijk niet als je het daarna niet verbindt met je hart. Want dan bouwt de boosheid zich vanzelf weer op.

      Beetje kort door de bocht, er is veel meer over te schrijven ;-). In het artikel: ‘Gevangen in boosheid, hoe kom je daar uit?’ staat nog wat meer daarover, en ook kun je wat lezen bij het programma ‘Van boos naar baas’.

      Ik wens je veel kracht, wijsheid en compassie!

  2. Carla says:

    Fijn dat je jezelf er in herkent, Heleen. Boosheid is een belangrijke energie die voor, èn tegen, je kan werken…

  3. H. Bergmans says:

    Hallo,

    Het is voor mij heel herkenbaar, om niet gauw boos te worden. Het slecht voor mijn gezondheid en het geeft stress. Het is goed om dan ook jou voorbeeld te lezen.
    Bedankt, Heleen Bergmans.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


*