Wiens boosheid of angst leef jij?

De wereld is boos. Tenminste, als je de media volgt. En veel mensen laten zich hierdoor ook boos maken. Die nemen de boosheid over die in de media wordt gepresenteerd. We worden collectief boos of bang op basis van de ‘waarheid’ die we aangereikt krijgen door derden. Met alle gevolgen van dien: bijvoorbeeld agressie tegen migranten of andersdenkenden. Een negatieve spiraal, Maar wat is waarheid? Er zijn net zoveel waarheden als mensen… Bevraag je zelf, onderzoek waar jouw waarheid op is gebaseerd: angst, boosheid, vertrouwen? Verhalen van anderen, of ervaringen van jezelf? Leef je in de wereld van anderen, of in die van jezelf? Bevraag jezelf. Lees ter inspiratie mijn persoonlijke onderzoek.
IK BEN BOOS (want ik ben bang)
Af en toe ben ik een vervelende moeder. In ieder geval in de beleving van mijn puberkinderen. Bijvoorbeeld als het gaat over tijdstip van thuiskomst of de plek waar ze willen gaan chillen. Maar ook over huiswerk maken versus gamen.
Maar niet altijd! Het gekke is: soms ben ik heel luchtig (dan luisteren ze meestal), en soms heel rigide en boos (dan willen ze meestal niet luisteren!).
Wat maakt het verschil? Ik kan natuurlijk naar de kinderen wijzen maar daar ben ik nooit zo’n fan van geweest. Zij willen gewoon wat pubers willen. Gelukkig maar!
Nee, ik kan maar beter naar mezelf kijken. Wanneer reageer ik luchtig en wanneer streng en boos? Als ik naga hoe ik me voel op die momenten dan kan ik de vraag ook anders stellen: wanneer reageer ik ontspannen en wanneer gespannen? Want daar blijkt het dan over te gaan: spanning. Voelbaar in mijn lijf. Mijn lichaam zit dan behoorlijk op slot, mijn adem is kort en hoog, mijn gezicht strak. En in mijn hoofd is het erg druk.
Kortom: ik voel angst! En als ik angst voel, dan voel ik geen houvast. Dus doe ik alle moeite om weer houvast te krijgen. In dit geval via de kinderen: houvast aan een tijdstip dat voor mij op dat moment veilig lijkt (en voor de kinderen meestal veel te vroeg is). Als ze dan niet meewerken dan kan ik nog heftiger worden, en voel ik de neiging ze zelfs te verbieden nog weg te gaan (zij zijn immers recalcitrant, denk ik dan). Gevolg: veel boosheid. Ik baal dat ze niet luisteren, en zij balen ongetwijfeld omdat ze geen ruimte krijgen.
Waar ben ik – op zo’n streng moment – eigenlijk bang voor? Eigenlijk heel simpel en voor velen vast heel herkenbaar: ik zie op zo’n moment vooral horrorscenario’s. Scenario’s die ik heb gezien op tv, gelezen in de krant of gehoord van anderen. Ja, er kan veel gebeuren met jonge kinderen. Dus ook met die van mij. Mijn angst vernauwt mijn blik. Zo werkt dat met angst. Je ziet alleen nog maar wat er mis kan gaan. Heel handig in werkelijk levensbedreigende situaties maar minder handig in het dagelijkse leven.
Moet ik me door die angst laten leiden? Uiteraard gebeuren al die nare dingen. En natuurlijk wil ik ze daarvoor beschermen. Maar hoe dan? Dan moet ik ze thuishouden. En hoe lang nog dan? Ze zijn inmiddels bijna 15 en 17… Nee, dat is niet reëel.
Hoe reëel is mijn angst eigenlijk? Nogmaals, er gebeuren zeker nare dingen. En ik hou geen pleidooi voor naïviteit. Het zijn echter de uitzonderingen; bij verreweg de meeste kinderen gaat het immers goed? En ga maar na wat jij vroeger deed, en wat er nu van jou is terechtgekomen ;-)
Ongemerkt blijk ik die angst over te nemen van andere mensen. Waar komen die horrorscenario’s in mij dan eigenlijk vandaan? Ik heb ze niet zelf meegemaakt, ook niet zelf verzonnen. De angst komt via verhalen en beelden in de media, en via mensen die weer hebben gehoord van anderen dat…. Als ik deze beelden en verhalen als waarheid zie, dan ga ik mij verbeelden dat ik leef in een vijandige wereld, vol boze mannen die het slechtste met mijn kinderen voor hebben. Heel angstig…
Maar dit gebeurt me dus niet altijd! Soms ben ik ook heel ontspannen. Dan maak ik er grapjes over, kan ik ze vrij laten, en ga ik rustig slapen als ze nog weg zijn. Wat is er dan anders?
Ik ben alleen maar vatbaar voor angstbeelden van anderen als ik me zelf niet stevig voel. Als ik niet mijn beide benen op de grond heb, maar te veel dingen aan mijn hoofd. Als ik moe ben, ergens van ben geschrokken, iets niet begrijp wat ik graag wil snappen of als iets me niet lukt wat ik wel heel graag wil. Enzovoorts, enzovoorts.
Als ik nog dieper kijk en voel, blijkt het te gaan over vertrouwen. Vertrouwen in mezelf, èn vertrouwen in de ander, in dit geval mijn kinderen. Als ik mezelf vertrouw, als ik weet dat ik met de dingen in de wereld en mijn leven kan omgaan, me stevig voel op mijn plek in de wereld, dan ben ik niet bang en ook niet vatbaar voor angst van anderen. Dan leef ik in een wereld waarin ik opensta voor mensen die anders zijn dan ik. Met nieuwsgierigheid in plaats van oordelen. Met vriendelijkheid in plaats van boosheid. Daar word ik een stuk blijer van. En de ander ook.
Mijn blik is dan juist verruimd, in dit geval ook naar de kinderen: ik zie weer hun stevigheid, hun gezonde verstand, ik zie wat ze allemaal heel erg goed kunnen èn ik zie dat ze groeien. Letterlijk, maar zeker ook in hun zelfvertrouwen. Vooral omdat ze het vertrouwen krijgen. Van mij.
Ik vraag ze nog steeds of ze me niet teveel willen laten schrikken (veel later thuiskomen dan ze gezegd hebben en tussentijds niet laten weten waarom bijvoorbeeld). Ze houden daar steeds meer rekening mee, omdat ze nu weten hoe het werkt bij mij. En omdat ze weten dat ik steeds weer bereid ben om te kijken naar mijn angst en boosheid.
Nu mijn vragen aan jou:
Onderzoek eens jouw waarheid.
Waar is die op gebaseerd? Is het de jouwe of die van anderen?
Ga eens na waardoor jij je minder stevig voelt.
Want dát is het moment dat de draken (angstbeelden) tevoorschijn komen en vat op je krijgen. En jij dus in de waarheid van anderen gaat leven…
Wat voedt jouw zelfvertrouwen, jouw kracht en stevigheid?
Zodat jij helemaal je eigen waarheid kan leven, die bij jou past? Vanuit vertrouwen, niet vanuit angst. Wat een vrijheid en vrede voor jou. En voor de wereld.
(PS Wil jij je boosheid eens onderzoeken? Kijk dan wanneer de eerstvolgende workshopreeks Van boos naar baas begint of duik er eens in tijdens een dieptesessie van een dagdeel)
This entry was posted in Geen categorie and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


*