Hartepad houdt Open Huis!

Geplaatst op 24 januari 2012 door Carla
Knoppen worden al weer groter, de lente is in aantocht. Alles wordt weer wakker en zoekt zich een weg naar buiten. Zo ook Hartepad! Ik laat mijn oude behuizing achter, kom uit het hol, en zoek het licht op. Met andere woorden: ik verhuis mijn werkruimte naar een groter, ruimer en lichter pand. Weg uit het huis dat ik met mijn gezin deel, zodat het huis ook weer wordt waar het voor bedoeld is: de thuisbasis na een dag werk of school.

En weet je wat ik nou ook zo leuk vind? Ik doe dit alles niet alleen! Ik heb mijn krachten gebundeld met Anjo Abbink. Anjo heeft als passie en kwaliteit dat zij via het lichaam (reflexzonetherapie, elementen- of acupuctuurpuntenmassage, aromatherapie) mensen weer in balans brengt en ze daarmee ondersteunt op hun hartepad. We delen vol overtuiging de visie dat lichaam en geest onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden en zullen in de toekomst zoveel mogelijk gebruik maken van de meerwaarde van onze combinatie.

Kom je kijken waar we ons prachtige werk gaan doen? Je bent van harte welkom op

7 februari 2012
tussen 16.00 – 21.00 uur
in Centrum-in-Eenvoud, Van Merlenstraat 67-G, 2518 TD Den Haag

Voor alle bezoekers ligt er op 7 februari een aanbieding klaar die lichaam èn geest wakker maakt. Dan ben jij straks helemaal klaar voor de lente!

Heel graag tot 7 februari,

Met hartegroet,

Carla en Anjo

Gepost in Geen categorie | Plaats een reactie

“Dat had je nou niet hoeven doen….”

Geplaatst op 31 december 2011 door Carla
De decembermaand is zo goed als voorbij. Een maand waarin ongelooflijk veel cadeaus zijn gegeven en ontvangen. Ieder jaar geven we er met z’n allen weer meer geld aan uit dan het jaar daarvoor. Hoe vaak heb je gedacht of gehoord: “Dat had je nou niet hoeven doen…..” Het roept bij mij in deze periode nadrukkelijk de vraag op: in hoeverre zijn de cadeaus ècht gegeven, en ècht in ontvangst genomen? Hieronder mijn bespiegeling, met als stelling: ‘Ik hou van mij’ is een voorwaarde om onvoorwaardelijk te kunnen geven en ontvangen.
Heb je werkelijk kunnen geven? Niet op de cent afgewogen (het moet wel minimaal zoveel kosten anders denkt ze misschien dat….., of: het mag maximaal zoveel kosten want anders denkt hij ….)? Of zonder bedoeling er iets voor terug te krijgen (dan is het immers een vooruitbetaling)?
Wat maakt geven nou zo lastig? De crux zit ‘m volgens mij in die ene vraag: vind je wat je te geven heb voldoende waard? Gewoon, omdat jij de moeite hebt genomen iets uit te zoeken voor de ander? Het antwoord is: alleen als jij vindt dat jouw waarde niet afhangt van andermans normen, maar dat jij jouw moeite voldoende waard vindt…..
Heb je werkelijk kunnen ontvangen? Zonder gelijk te denken dat je er iets voor moet terug doen? En dat jouw cadeautje minimaal net Lees verder →
Gepost in Geen categorie | Getagged , , , , , , | Plaats een reactie

Welke spullen kun jij loslaten?

Geplaatst op 30 november 2011 door Carla
Een opgeruimd leven met een opgeruimd hart
Dit keer laat ik graag een collega-ondernemer en vriendin aan het woord, Yvonne de Bruin. Yvonne heeft een totaal andere ‘aanvliegroute’ (opruimen, organizing) maar op een diepere laag eigenlijk dezelfde passie als ik: mensen ondersteunen bij het kunnen leven op een manier die hun van nature past, zonder overtollige ballast (letterlijk en figuurlijk).
Haar visie op opruimen gaat veel verder dan het organiseren van je spullen, ze beseft ook dat het hebben of loslaten van spullen met soms sterke emoties gepaard kan gaan. Zij vertelt in het boek Opgeruimd leven in je huis alles over emoties als onzichtbare lijm en beschrijft negen verschillende basis-opruimstijlen die jou helpen om jouw eigen unieke opruimstijl te ontdekken. Want opruimen kan echt leuk worden als je het op jouw manier mag doen ;-).

Welke spullen kun jij loslaten?

Hou je ook zo van de herfst? Ik geniet altijd enorm van de mooie kleuren en het prachtige licht van de laagstaande zon op de bladeren. Dit keer moest ik er aan denken dat de herfst eigenlijk de grote opruimactie van de natuur is.
In de lente zijn bladeren fris groen, in de zomer vol groen. En nu verkleuren ze, ze hebben hun doel gediend en vallen van de boom. Die heeft geen moeite met loslaten.
Eigenlijk is het met je spullen net zo. Als je iets nieuws koopt, dan is het nog helemaal fris en nieuw. Je bent, als het goed is, blij met je aankoop en je kunt niet wachten om het te gebruiken. Dat is de lente van die specifieke aankoop. Denk bijvoorbeeld aan een nieuwe jas of een nieuw koffiezetapparaat.
Na een tijdje raak je er aan gewend om het te hebben. Het is nog steeds prettig om het voorwerp Lees verder →
Gepost in Geen categorie | Getagged , , | Plaats een reactie

Pluk de vruchten van jouw mislukking!

Geplaatst op 31 oktober 2011 door Carla
Mislukkingen, wie kent ze niet? Regelmatig zie ik mensen die zichzelf enorm op de kop geven als er iets niet gelukt is in hun ogen. En meestal komt er dan achteraan: Zie je wel, het lukt alwéér niet, ik ben gewoon niet …. (slim, handig, ondernemend of leuk genoeg).
Mislukkingen stapelen zich nogal eens op. Opeens herinner je je nog veel meer mislukkingen en je ziet in de ogen van anderen alleen maar afkeuring of een schamper lachje. Jouw Innerlijke Criticus heeft het hoogste woord en zoekt bevestiging van zijn of haar gelijk. En vindt die natuurlijk, want jouw bril bepaalt wat je ziet ;-)
Je wordt steeds lustelozer. De energie loopt uit je lijf, je schouders gaan hangen, je trekt je misschien zelfs terug uit gezelschap. Je komt ‘s ochtends steeds moeilijker uit bed, je wordt onrustig, misschien zelfs angstig. Je kunt jezelf steeds moeilijker tot actie aanzetten, want dat lukt je vast toch weer niet. Voor je het weet ben je zelf de mislukking geworden.
Maar zover hoeft het helemaal niet te komen! Deze vicieuze cirkel kun je doorbreken: jij kunt kiezen of je naar het licht kijkt of naar de duisternis*… Wil jij niet bij de pakken gaan neerzitten maar de regie over jouw levensgeluk in eigen handen nemen? Wil jij weer verder op je (harte)pad? Kom dan in beweging:
Doorloop onderstaande stappen en kom er rijker uit dan voordat je aan je ‘mislukking’ begon….
1. Maak een top 5 van je mislukkingen van het laatste jaar. Maak het gelijk concreet. Benoem de actie (of het project, je besluit of je voornemen) dat je begon om een doel te bereiken en dat volgens jou niet gelukt is.
2. Neem de mislukking waar je het meeste van baalt. Meestal is de situatie met de grootste emotionele lading het meest belangrijk voor je en kun je dus ook het meeste profijt hebben van deze oefening!
3. Ga terug naar het moment waarop je plan voor de actie werd geboren. Wat was je werkelijke motivatie of doel om met deze actie te beginnen? Inkomen, status, vervulling? Heeft het doel je passie, komt het uit je hart? Wees zo eerlijk mogelijk!
4. Ga vervolgens na waarom je weer gestopt bent. Waarom vind je dat het mislukt is? En vind jij dat werkelijk zelf? Of je omgeving? Hoor je een zeer luide oordelende of kritische stem in jezelf? Lees dan het artikel Zelfkritiek, waar is dat goed voor? en ontdek of deze kritiek je misschien nog iets anders heeft te vertellen.
5. Schrijf vervolgens minimaal twee aspecten op die je van je actie geleerd hebt. Dat kan echt van alles zijn. Denk aan: welke ervaring heeft het je meegegeven en wat kun je met die ervaring doen? Wat laat het over jezelf zien? Wat heeft het misschien voor anderen betekend?
6. Wat heeft het stoppen je opgeleverd? Geeft het je ruimte of energie voor iets anders? Of kan iemand anders nu verder met wat jij hebt gedaan?
7. Lees de antwoorden nog eens door en vraag je opnieuw af: is ‘het’ werkelijk mislukt? En wat betekent dat nu voor je? Moet je je oorspronkelijke doel opgeven of bijstellen? Of blijft je passie springlevend en wordt het gewoon tijd om te kijken naar een andere vorm?
8. Neem mee wat je kunt gebruiken, laat los wat niet meer nodig is. Laat je inspireren door de natuur: de vruchten worden gegeten, de rest verteert en dient volgend jaar weer als nieuw voedsel. Je leert van je acties en ontwikkelt dus verder. Op naar de volgende cyclus, je kunt altijd weer ‘opnieuw’ beginnen!
* Wil je zien hoe iemand tot het uiterste gaat om, ondanks forse beperkingen en talloze ‘mislukkingen’, een gelukkig leven te kunnen leiden? Die zichzelf de vraag heeft gesteld: ga ik voor Bitter of Beter? Laat je inspireren door dit zeer indrukwekkende filmpje!
Gepost in Geen categorie | Getagged , , , , , , , | Plaats een reactie

Zelfkritiek, waar is dat goed voor?

Geplaatst op 30 september 2011 door Carla
Ken je dat, die commentaarstem? Die voortdurend een mening heeft over wat je wel of niet doet? Ik wel…. vooral als ik een nieuw artikel schrijf! “Je schrijft te lang! Je vertelt te weinig! Beperk je tot de essentie! Je bent veel te ongenuanceerd! Zorg dat iedereen zich er in herkent! Gebruik niet van die vage termen!”
Enzovoorts, enzovoorts. Om tureluurs van te worden. En onbewust een reden om maar niet aan een artikel te beginnen, met alle stress van dien (“Wat zit je nou te mutsen! Straks komt die nieuwsbrief te laat en haken mensen weer af!”).
En toch is hier weer een nieuw artikel, geschreven met weinig stress ;-). Lees onderstaand verhaal en ontdek waar zelfkritiek goed voor is (geweest), met aansluitend tips hoe jij je zelfkritiek de baas kunt worden. Ik heb ze in ieder geval weer met succes doorlopen!

Het verhaal van Sophie: ik ben klein en jij bent groot

Als Sophie de eerste keer bij me komt is ze onrustig, haar ogen scannen regelmatig mijn gezicht, ze glimlacht voortdurend als ze iets zegt. Ze vertelt dat ze niet meer kan genieten, weinig echte vrienden heeft en in gezelschap altijd het gevoel heeft dat ze er niet bij hoort. Zowel op haar werk als in haar privéleven kan ze zich moeilijk uiten en dat gaat zich steeds meer wreken. Haar baas vindt haar weinig betrokken en ongemotiveerd, haar privéleven wordt grotendeels bepaald door anderen. Ze kan geen nee zeggen, wil iedereen te vriend houden. Ze is moe, durft geen keuzes te maken en voelt zich gevangen in zichzelf.
In haar verhaal komt al snel de onzekerheid naar boven. Ze vindt zichzelf niet interessant en houdt meestal haar mond: anderen hebben altijd veel meer te melden dan zij.
Zodra ze in gesprek is met iemand, of dat nu haar baas is of een andere moeder op het schoolplein, klapt ze dicht.
Wat gebeurt er van binnen met Sophie? Aan de hand van een concreet voorbeeld verkennen we haar binnenwereld. Al snel blijkt dat ze haar gesprekspartner van dat moment onbewust ziet als een groot, imposant en streng mens die het allemaal al weet en veel interessants te melden heeft. Ze ziet de afkeurende blik al in diens ogen, een beetje medelijdend zelfs, en het commentaar in haar hoofd komt direct op gang: “Zie je wel, hij vindt ook dat je weinig boeiends te melden hebt. Hou je mond maar, anders maak je het nog erger.” De stem gaat maar door, Sophie voelt zich steeds kleiner worden, voelt zich wat misselijk worden, haar maag krimpt in elkaar en ze kan haar aandacht er niet meer bijhouden.
Ze verdwijnt als het ware, vermijdt oogcontact en laat de ander praten terwijl ze zelf alleen nog wat glimlacht.
Sophie heeft een zeer actieve Criticus. Deze hoort en ziet voortdurend in de buitenwereld signalen die bevestigen dat ze maar beter haar mond kan houden en op de achtergrond kan blijven. Hierdoor is er geen contact meer met de ander, komt ze steeds minder betrokken en gemotiveerd over en gaan Lees verder →
Gepost in Geen categorie | Getagged , , , , , , , , | Plaats een reactie

Waar gáát dit nou eigenlijk helemaal over?!

Geplaatst op 31 augustus 2011 door Carla
De afgelopen tijd gebeurde er in mijn leven een heleboel (wel en juist ook niet) en dat hield me bezig. Ik lag er wakker van, het zweet brak me soms uit, ik voelde me zwaar, had een onbestemd en weeïg gevoel in mijn maag. Kortom, niet blij en letterlijk niet lekker in mijn vel! En hoe ik ook nadacht, ik kon mijn eigen vicieuze cirkel, mijn impasse niet doorbreken. Terwijl ik er heel goed in ben om anderen daarbij te helpen, kon ik blijkbaar mezelf niet uit de modder halen. Met toenemende wanhoop vroeg ik me af: waar gáát dit nou eigenlijk echt over?!
Dus wat deed ik (uiteindelijk)? Juist, ook weer eens iemand raadplegen die mij uit mijn denkkader kon halen (want nadenken brengt nooit iets nieuws) en toen donderde het kwartje met enorm geraas door: ik liet mij weer leiden door allerlei gedachten die gebaseerd waren op (deels onbewuste) angst. KEDÈNG!! Liefdevol gebracht, en geen nieuwe boodschap, maar ik had het even heel hard nodig om dit van een ander te horen en letterlijk weer bij bewustzijn te komen ;-).
Met dat bewustzijn kwam opnieuw het besef hoe ik het anders kan gaan doen: Liefde weer als leidraad nemen in mijn leven. Ik her-innerde mijn eigen credo: doorbreek je impasse, luister naar je hart (ja, practice what you preach!).
En om mijn hart zo duidelijk mogelijk te kunnen horen en voelen, ga ik het weer voeden. Voeden met alles wat mij inspireert, en bovenal met Liefde. En het werkt! Nu ik me daar weer op focus, zie, hoor en lees ik overal om me heen prachtige initiatieven van prachtige mensen die eenzelfde doel hebben als ik: het hart en de liefde voelbaar maken in mensen en dus de wereld, als antwoord op de angstgedreven chaos die nu wereldwijd zo merkbaar is. Ik laat me weer raken en inspireren. Resultaat: ik voel me lichter, de wereld lijkt lichter, ik ben weer in beweging. Mijn impasse doorbroken, wat een bevrijding!
Laat je raken en raak anderen, laat de liefde stromen, dáár gaat het uiteindelijk over. En ik wil je daar graag bij op weg helpen.
Een van de belangrijkste beslissingen die je in je leven moet maken, is of je in een vriendelijk of in een vijandig universum leeft.
Albert Einstein
Ik heb opnieuw gekozen. Wat kies jij?
(Ik lees graag je reactie hieronder, waarvoor mijn hartelijke dank!)
PS Wil jij ook dat jouw leven en jouw contacten weer wèrkelijk ergens over gaan? Lees dan snel over de meerdaagse Kom thuis in je hart. Van 10-12 mei kun je weer meedoen aan dit prachtige programma!
Gepost in Geen categorie | Getagged , , , , , | Plaats een reactie

Over ezels en het nut van gewoontes

Geplaatst op 29 juli 2011 door Carla
Dit keer (het is vakantietijd!) geen artikel van mij, maar een prachtig verhaal dat exact aangeeft wat mij inspireert om mensen uit hun impasse te helpen, hun beperkende overtuigingen te doorbreken en weer baas te worden over hun eigen leven.
Het verhaal is afkomstig van www.zinnigeverhalen.nl. Inspirerend? Kijk dan eens op hun site, die kan ik van harte aanbevelen!

De tiende ezel

Er was eens, lang geleden, een Indische boer die tien ezels had waarmee hij op het land werkte.
Op een avond na een lange dag zwoegen en zweten – want Indische boeren werken van vóór zonsopgang tot ná zonsondergang met slechts enkele uren onderbreking voor de grote middaghitte – nam hij de ezels mee terug naar huis en maakte ze vast aan palen die voor dat doel in de grond waren geslagen. Nadat hij er negen had vastgebonden, merkte hij tot zijn schrik dat hij het tiende touw verloren was, zodat hij niets had om de laatste ezel mee vast te leggen.
Wat nu? Goede raad was duur!
Plotseling zag de boer dat er even verderop onder een boom een sadhu zat te mediteren – een zwervende monnik. Eerbiedig ging hij op hem af en wachtte totdat de sadhu zijn meditatie beëindigd had. Toen vroeg hij hem om toestemming voor het stellen van een vraag en nadat de sadhu belangstellend vroeg wat die vraag was, legde de boer het probleem van de negen touwen en de tien ezels aan hem voor. Deze dacht een ogenblik na, en zei toen: ‘Het enige wat je hoeft te doen, is de bewegingen te maken die je anders ook met je touw zou hebben gemaakt. Doe net alsof je de ezel vastlegt – dat is alles’.
De boer ging terug naar de tiende ezel, deed alsof hij een touw om zijn nek bond en het vastmaakte aan de tiende paal. Daarna ging hij zijn huisje binnen, half vertrouwend op het vreemde advies van de sadhu en half bezorgd dat zijn ezel misschien in het holst van de nacht weg zou lopen.
Maar… toen hij de volgende ochtend in alle vroegte weer buiten kwam, stonden alle ezels nog keurig bij hun paal, ook de tiende. Blij dat alles zo goed was afgelopen, maakte de boer de negen ezels los en wilde de kudde meenemen naar het veld om te gaan werken. Maar tot zijn stomme verbazing weigerde ezel nummer tien om ook maar een poot te verzetten. De boer trok en schreeuwde en gaf de ezel een klap op zijn achterste, maar het dier bleef stokstijf staan.
Toen dwaalden de ogen van de boer in de richting van de boom, want hij begon bang te worden dat de sadhu zijn ezel misschien had betoverd. Hij zat nog steeds onder dezelfde boom, dus liep de boer naar hem toe en vertelde wat er aan de hand was.
Hierop zei de sadhu: ‘Heb je de tiende ezel wel losgemaakt van zijn paal?’
‘Nee, natuurlijk niet’ zei de boer. ‘Het beest zit toch helemaal niet vast?’ ‘Aha,’ zei de sadhu, ‘zie je, jij weet dat de ezel niet vast zit en ook helemaal niet vast heeft gezeten. Maar de ezel zelf weet dat niet, hij denkt nog steeds dat hij aan de paal vastgebonden is!’ Hierop liep de boer terug naar zijn ezel, deed net of hij een touw losmaakte van de paal en het touw weer van de nek van het dier haalde. Nauwelijks was dat karweitje geklaard of de ezel wandelde braaf mee naar het veld.
Gepost in Geen categorie | Getagged , , , , , | 2 Reacties

Kom uit je keurslijf!

Geplaatst op 29 juni 2011 door Carla

Wat wij van kikkers en impala’s kunnen leren

Zit jij lekker in je vel? Of heb je een knoop in je maag, een zware last op je schouders, moet je je rug recht houden, heb je iets op je lever? We gebruiken vaak verwijzingen naar ons lichaam als we een gevoel willen omschrijven. En dat is niet voor niets! De taal van het lichaam spreekt boekdelen over je hart, het vertelt van alles over hoe jij (over)leeft. Wat vertelt jouw lichaam? En wat leren kikkers en impala’s ons over ons keurslijf?
Laatst had onze kat weer eens een kikker. Meestal eet ze ze niet op, maar het speelt zo leuk. Kikkers kunnen immers rare sprongen maken! De kikkers die het overleven, hebben een goede strategie ingezet: ze blijven doodstil zitten (net als de bekende muizen ;-)). Poeslief geeft nog een paar tikken, maar de lol is er af en gaat elders haar vertier zoeken. Als het gevaar geweken is, herstelt de kikker zich en springt snel in de vijver.
Wij zijn soms net zo slim als kikkers. Dieren en mensen (van oudsher ook dieren!) beslissen in een split-second of ze vechten, vluchten of bevriezen. Deze kikker kiest duidelijk voor bevriezen, met het gewenste effect.
Je ‘bevriest’ vaker dan je denkt. Soms zijn er diepgaande redenen om je spontane impulsen te onderdrukken, zoals traumatische ervaringen. Vaak gaat het echter om normen en overtuigingen uit de omgeving waarin je bent opgegroeid: een man mag niet huilen, nooit laten weten dat je bang bent, je hoofd niet boven het maaiveld uitsteken. Dit alles op straffe van…. Ons verstand is uiterst waakzaam en zegt ons doodstil te blijven zitten.
Allerlei impulsen, van huilen, praten, bewegen tot vrijuit ademen, ga je automatisch inhouden. Je omgeving (of jijzelf!) merkt er niets of nauwelijks meer iets van. Maar ondertussen zit je lijf vol met stresshormonen, opgekropte emoties of onafgemaakte bewegingen. Om die ‘er onder’ te houden, zet je lichaam de oorspronkelijke impuls in feite vast. Op den duur ben je je er niet eens meer van bewust. Het nadeel is dat je je lichaam ook niet meer kunt ontspannen…..
Niet voor niets zeggen mensen vaak dat ze in een keurslijf zitten, of zich gevangen voelen. In feite bouw je een innerlijk harnas op, gevormd door aangespannen spieren en opgehoopte energie! Gevolg: moe, kramp, pijn, gevoelloosheid, stijf, op slot enz. Als dit lang genoeg duurt, kun je Lees verder →
Gepost in Geen categorie | Getagged , , , , , | Plaats een reactie

Verwachtingen: vreugdevol of ondermijnend?

Geplaatst op 25 mei 2011 door Carla
Ben je wel eens teleurgesteld? Ongetwijfeld had je dan een verwachting die niet uitkwam… Verwachtingen heb je in alle soorten en maten, van onschuldig tot veelomvattend. Het hebben van verwachtingen kan vreugdevol zijn, maar ook ondermijnend. In dit artikel geef ik je de weg om weer grip te krijgen als het uit de hand loopt en je in een negatieve spiraal verzeild raakt met de ander.
Verwachting, een mooi woord. In verwachting zijn van wat komen gaat: een baby, een mooie gebeurtenis of de bloemen die nu in snel tempo de tuinen weer kleuren. In al deze gevallen gaat het om iets concreets, waarvan je min of meer weet dat het gaat komen.
Het wordt een stuk lastiger als je iets van een ander verwacht. Je herkent het vast wel: stiekem verwacht je een cadeautje van je kinderen op Moederdag. En als je een vriend belt verwacht je dat hij blij is je te horen en graag ingaat op je voorstel om een afspraak te maken. Of je maakt het hele huis schoon en je verwacht dat je partner je daar dankbaar voor is (of het in ieder geval opmerkt en er iets van zegt!)
Gebeurt het niet, dan is er al snel een gevoel van teleurstelling.Iedereen kent dergelijke momenten. Ergens diep van binnen voel je een steek, je hoort opeens een heel nadrukkelijk stemmetje in je hoofd (“Zie je wel, hij/zij/ik ….”). Een simpel voorbeeld.
Je stond vanmorgen verwachtingsvol op: zou hij er aan gedacht hebben? Misschien ligt er wel een cadeautje bij je bord of een mooie bos bloemen op tafel. Ook al is het geen kroonjaar, 17 jaar getrouwd is toch iets om te vieren! Helaas, de ontbijttafel is leeg. Je begint er niet over, misschien heeft hij vanmiddag nog een verrassing en die wil je niet verpesten. Maar als je ‘s avonds weer in bed ligt moet je concluderen dat je partner jullie trouwdag echt is vergeten.
In het beste geval laat je het weer gaan en vind je een neutrale verklaring. Maar als je je mee laat slepen door je teleurstelling, dan kan dit een heel eigen leven gaan leiden.
Je wordt boos: “Zie je wel, nou vergeet hij al wéér iets belangrijks! Het kan hem gewoon niet schelen! En trouwens, hij is wel erg veel van huis, verwaarloost de kinderen ook nog, eigenlijk sta ik er helemaal alleen voor. Nou, dan doe ik het voortaan lekker allemaal zonder hem, hij bekijkt het maar!”
Of je wordt verdrietig: “Zie je wel, hij vind me niet meer belangrijk. Hij zegt de laatste tijd toch al zo weinig tegen me, ziet niet dat ik iets nieuws aan heb, vraagt niet hoe mijn dag is geweest. Hij houdt niet meer van me….”
Voor je het weet zit je gevangen in jezelf. Ergens voel je dat je het anders wilt, maar je weet niet hoe je uit deze impasse komt. De verwijdering is snel gecreëerd, maar de weg terug naar elkaar is vaak lang en moeizaam.
Er is echter een ‘sluiproute’ die Lees verder →
Gepost in Geen categorie | Getagged , , , , | Plaats een reactie

Gevangen in boosheid – hoe kom je daar uit?

Geplaatst op 13 april 2011 door Carla

Kies voor je geluk: in 3 stappen uit je negatieve spiraal

Boosheid lijkt je vaak te overvallen. Er gebeurt iets, er wordt iets gezegd (of juist niet), en je voelt de adrenaline al in je lijf. Afhankelijk van je temperament schiet je uit je slof, verstijf je, of trek je je terug en slaat de boosheid bijvoorbeeld om in verdriet. En uiteraard alle variaties er tussenin. Gevolg: contact verbroken, geen grip meer op de situatie, wellicht het begin van een (zoveelste) negatieve spiraal. Doodvermoeiend en vaak hartverscheurend. Graag geef ik je handvatten om weer de regie te krijgen over je boosheid, zodat je niet meer vervalt in gedrag waar jij ongelukkig van wordt.
In welke situatie gebeurt jou dit? Je kind luistert niet en loopt weg, en jij blijft stampvoetend en misschien zelfs schreeuwend achter. Je partner heeft (weer) geen tijd, terwijl jij zo graag vertelt wat je die dag hebt meegemaakt. Iedere keer als je je moeder belt, begint ze over haar eigen klachten en vraagt ze niet eens hoe het met jou is. Je vreet jezelf van binnen op als je leidinggevende weer eens het zoveelste dossier ongevraagd op je bureau kiepert. En gaat er vervolgens met je collega’s in de pauze uitgebreid over klagen. Van die dingen….
Je komt er soms maar moeilijk van los. Zodra je de persoon in kwestie ziet, of diens stem hoort, komt de boosheid al weer in je op. En in jouw ogen zie je de ander hetzelfde gedrag ook steeds weer herhalen. En niet alleen deze persoon, er zijn er wel meer die net zo irritant zijn! Soms loopt dit zo ver op, dat je het gevoel van boosheid niet eens meer kwijtraakt, zelfs niet als je alleen bent. Zo’n onderstroom van verontwaardiging of cynisme sluipt dan in al je gedrag en woorden.
Toch wil je diep in je hart anders. Sommige mensen vinden boosheid in eerste instantie eigenlijk best wel lekker. Het geeft je veel energie, je hebt absoluut het gevoel dat je leeft en je kunt je heerlijk ontladen. Maar hoogstwaarschijnlijk zijn er (rustige) momenten waarop je beseft dat je je hier heel ongelukkig bij voelt. Vooral naar je dierbaren, waar je toch ècht van houdt, is het eigenlijk letterlijk hartverscheurend dat je hart iedere keer weer op slot lijkt te gaan en er alleen maar boosheid te voelen is.
IN 3 STAPPEN UIT JE NEGATIEVE SPIRAAL
Je wilt dus wel anders maar je weet niet hoe. Hieronder 3 stappen die je helpen de negatieve spiraal te doorbreken.
1. Begrijp wat er gebeurt
Het helpt al heel erg als je weet wat er gebeurt als je boos wordt. Als ik het terugbreng naar de essentie zijn er twee belangrijke oorzaken van boosheid.
Je krijgt niet wat je hebben wilt. Je hebt een bewuste of Lees verder →
Gepost in Geen categorie | Getagged , , , , , | 3 Reacties