Dankjewel voor dit prachtige en eerlijke sprintje! Het raakt me en nodigt me uit om er ook een te schrijven. Zonder er al te veel bij na te denken (wat een uitdaging ;-)

Woorden, ik gebruik ze te pas en te onpas. Woorden zijn mijn instrumenten om me uit te drukken, en ik gebruik ze vaak om daar beelden meet te schetsen. Schilderen met woorden noem ik het wel eens. Toch hebben woorden voor mij ook een associatie met worstelen en weerstand van binnen. Ik heb woorden vooral ook gebruikt om me zelf te laten horen, daar waar ik maar niet gehoord werd. Tegen beter weten in. Door veel te praten (en later te schrijven) raakte ik juist de aandacht van mensen kwijt en haakten ze af. Dat deed pijn, en als reactie ging ik nog meer praten…. Woorden gebruikte ik ook om mezelf achter te verschuilen; door ‘over’ mezelf te praten (hoe eerlijk en kwetsbaar dat ook leek), hoefde ik niet te voelen en konden de mensen me ook niet raken.
Ik heb pas recent begrepen waarom het voor mij vaak zo lastig is (geweest, hoop ik ;-)) om artikelen te schrijven zoals ze nu op mijn site staan. Ik wil heel graag delen wat in mij leeft en anderen inspireren in beweging te komen en hun hartepad te gaan volgen. Wat ik echter onbewust heel belangrijk vond, was dat ie-der-een mij wel goed moest begrijpen, ie-der- een moest zich er in kunnen herkennen, en ie-der-een moest het interessant vinden. Dit omdat ik me vroeger (jeugd en puberteit) vaak niet begrepen voelde en dat deed pijn. Een artikel schrijven over iets persoonlijks, dat aan deze voorwaarden moet voldoen, is een worsteling. Inmiddels heb ik ervaren dat deze manier van schrijven voortkomt uit angst (en dus uit mijn hoofd) en dat dat absoluut niet werkt. Nu ik in mijn persoonlijke ontwikkeling ook steeds meer de angst (voor de pijn) kan loslaten, begint mijn hart te spreken. Als ik de angst loslaat, en werkelijk vanuit mijn hart schrijf, dan stromen de woorden als vanzelf op papier (of uit mijn mond). Woorden, die vanuit mijn stilte komen. Met deze woorden raak ik mensen, en soms ook helemaal niet. En dat vind ik niet meer pijnlijk. Gelukkig. Het verdiept mijn contacten, mijn manier van werken. Steeds minder woorden, wel doorvoelde woorden. Joepie!

Wat mooi hoe je met deze woorden speelt (ja, ik hou ook heel erg van woordspelletjes!): Woorden van worden naar ZIJN.

Met diepgevoelde dank voor dit delen, Anitha.

In verbondenheid,

Carla

Jouw tekst over het onderwerp ‘woorden’ heeft mij geïnspireerd tot het schrijven van het volgende sprintje. Een sprintje is het heel snel opschrijven (in 10 minuten) van alles wat bij je opkomt over een bepaald onderwerp, zonder hier al te lang bij na te denken.

Woorden, woorden vind ik altijd moeilijk, de juiste te vidnen en op het goede moment uit te spreken. Alleen mijn woorden op papier lijken vanzelf te komen. Uit veiligheid? Waarom? Waarom kies ik ze zo zorgvuldig? Ik praat niet veel. Gebruik niet veel woorden. En als ik wat zeg, dan moet het ertoe doen. Ik hou er niet van om stiltes op te vullen met woorden. Sterker nog: ik hou van de stilte. De stilte geeft mij ruimte. Enkele woorden in mijn gedachten. En dan het ultieme: de woorden te stoppen en de stilte van je ziel te horen.
Woorden en puberteit. Al die woorden, die zinnen. Uit goede bedoelingen maar de ‘verkeerde’ tonage. Denk dat ik toen angst heb gekregen om mij te uiten. Verkeerde woorden of toon. Afgestraft. Niet goed, niet om van te houden. Dus kies ik mijn woorden zorgvuldig en bedachtzaam, spreek ik rustig. Het grootste compliment dat ik daarvoor kreeg: “De manier waarop je in alle rust je verhaal doet, raakt mij”
Zo wil ik zijn. Ik hou niet van politieke spelletjes waar woorden misbruikt worden voor macht en persoonlijk gewin. Ik hou van woorden voor steun, ontwikkeling en inspiratie. De beste inspiratie zinnen bestaan meestal slechts uit enkele woorden. De kunst is met minder woorden, meer te zeggen. Je hart te laten spreken. Die heeft de mooiste woorden. De puurste woorden.

Lange tijd gedacht: woorden zijn tegen mij. Verkeerd uitgelegd…of ben ik zo onduidelijk en hoe komt dat dan?….

Woorden zonder ‘o’ is worden. Woorden worden worden zonder ‘o’. Woordspelletjes, daar hou ik wel van. Dat dan weer wel! En van woorden naar worden naar ZIJN.

Lieve groet,
Anitha

Dankjewel voor je reactie, wat fijn dat je je (h)erkend voelt. En je staat hierin niet alleen. Laat het gerust lezen aan anderen als ze je nog niet helemaal begrijpen ;-)
Met zonnige hartegroet, Carla

Dank voor je reactie, en goed dat je de vraag stelt. Ik zal antwoorden op basis van wat ik kan lezen; ik ken je niet persoonlijk dus mijn antwoord is gebaseerd op vooronderstellingen. Maar misschien herken je er iets in.

In je verhaal lees ik niet of jij zelf ook boos bent (geweest), wèl dat je in een boze omgeving bent opgegroeid. Dat is natuurlijk heel onveilig en maakt op een diep niveau heel angstig. Ik kan me voorstellen dat dáár jouw energieverlies vandaan komt. De angst kan op de meest onverwachte manieren worden getriggerd, zonder dat je je dat zelf bewust bent, en dat kan je helemaal uit je balans brengen. De schrik haalt als het ware de vaste grond onder je voeten vandaan (in vakjargon: haalt je uit je kracht) en dat voelt dan bijvoorbeeld als plotseling heel moe.

Daarnaast ontwikkelt ieder mens een beschermend patroon (overlevingsmechanisme) om te kunnen omgaan met nieuwe ‘bedreigingen’ of te voorkomen dat ze weer ontstaan. Veel gaan zorgen voor anderen kan zo’n beschermend patroon zijn, en omdat dat ook eigenlijk uit angst voortkomt, ga je daarin veel verder dan eigenlijk goed voor je is (dan ‘geef je je leeg’, zoals je omschrijft).

De situatie die iemand anders schetste (dat door jou uitgezonden kwaadheid direct bij je terugkomt), interpreteer ik vanuit mijn visie iets anders. Als jij zelf ook regelmatig kwaad bent en dat ‘uitzendt’, dan kan gebeuren wat ik in het artikel heb omschreven: dat je je energie/boosheid koppelt aan iets buiten jezelf (het zogenoemde ‘obstakel’, een mens of situatie o.i.d). Dit is ook een enorm energielek. Maar nogmaals, in je verhaal lees ik niet dat jij zelf veel boosheid uitzendt.

Ik ben benieuwd of je hierin iets herkent. Mocht je hier verder op in willen gaan, dan nodig ik je van harte uit contact met me op te nemen (gegevens zie onderaan de site).

Ik wens je veel liefde en licht op je pad,
met hartegroet,

Carla